Gezamenlijk kunstwerk 2024: Zie ME

Met dit werk vragen we met 90 lotgenoten aandacht voor de vergeten ziekte ME/CVS.

We beschilderden vanuit thuis houten lepels die door Lizzy werden samengevoegd tot een kleurrijke pauw. Het werk draagt de naam ‘Zie ME’, omdat we vragen niet langer weg te kijken voor ons leed.

De vrolijke kleuren verwijzen naar de levenslust die we nog steeds hebben, al lukt het door ziekte niet altijd om daar nog uiting aan te geven.

De lepels zijn een creatieve knipoog naar een metafoor die onder patiënten vaak gebruikt wordt. Ze staan symbool voor de energie die je dagelijks te besteden hebt. Met ME/CVS heb je namelijk te weinig lepels om de dag door te komen en moet je daarom moeilijke keuzes maken hoe je spaarzame energie te verdelen.

Lizzy en Tijn, de ouders van Dascha die een ernstige vorm van ME heeft, maakten er een artistiek geheel van. Lizzy; "Als mantelzorger ken ik het leed van ME van dichtbij. Dit werk, 'zie ME', dragen we op aan iedereen die door deze ziekte getroffen is."

In dit facebookalbum vind je alle lepels terug met een woordje uitleg van de makers en een inkijkje in hun leven met ME/CVS en/ of Long Covid. Een groot deel schilderde vanuit de zetel of bed, sommigen al liggend en in het donker.

Anne maakte een mooi en informatief filmpje op youtube waarbij ze van bovenaf filmt hoe ze haar houten lepel stap voor stap beschilderd tot een kunstwerkje. Ondertussen vertelt ze in de voice-over wat ME/CVS is, over de lepeltheorie en hoe de ziekte haar leven beïnvloedt.

We sluiten af met een gedicht dat Soul Creatures bij haar lepel schreef:

🥄Een lepeltje🥄

Een emmer vol met energie aan het begin van ieders dag, Maar met M.E. ben ik al blij als ik een lepeltje scheppen mag.

Een lepeltje vol energie. Waar ga ik het aan besteden. Een douche, mijn tanden poetsen…
Of even buiten treden.

De keuzes die zijn legio, het lepeltje zo klein. Oh wat zou ik wensen dat het een emmertje mocht zijn.

Of zelfs maar een bekertje, of een kopje klein. Maar dat het ietsjes meer als een lepeltje mocht zijn.

Toch vul ik ook mijn lepeltje met pareltjes steeds weer. En geniet ik van het kleine van het ongeziene meer.

Zoveel past niet op mijn lepeltje en dat doet me echt wel pijn. Omdat ik ook net als jullie er meer bij zou willen zijn.

Maar ik kan een emmer hebben en de schoonheid toch niet zien. Of alleen een lepeltje, hoewel ik meer verdien.

Maar als ik uit dat lepeltje de diamanten haal. Dan geeft dat waarde aan mijn leven en meer kleur aan mijn verhaal.

Mijn energie mag weinig zijn, de waarde des te meer. Het gaat niet om de hoeveelheid maar om hoe ik het investeer.

Want emmers vol vergoten zonder aandacht voor het kleine. Laten liter na liter al wat waardevol is verdwijnen.

Ook al heb ik maar een lepeltje en anderen veel meer. Toch vind ik veel juweeltjes en geniet ook keer op keer.

Dank aan:
Alexandra, Anke, Anne, Anneke, Annemie, Annemiek, Annick en Tine, Anoniem, Barbara, Brenda, Brigitte, Carmen, Cecile, Christel, Christina, Cinga Creations, Ciska, Corien, Diane, Dorothée, Elja, Els, Els, Els, Ettie, Evelien, Evi, Fennine, Gertien, Greta, Herma, Hilde, Ilse, Jacintha, Jolanda, Jolanda, Josje, Judith, Keyhe, Kolma, Kristel, Lieke, Linde, Lizzy, Loes, Maia, Margot, Maria, Marianne, Marieke, Mariëlle Marija, Mariska, Marita, Marloes, Martine, Martine, Mary, Mascha, Merel, Michiel, Miranda, Monique, Monique, Nele, Nikki, Perfect Illusion Art, Petra, Raphaëlla, Richard, Roos, Sabine, Sabine, Sandra, Sanna, Sarah, Sylvia, Soul Treasures, Susanne, Tilly, Tink, Vera, Vivian, VT, Wilma, Windy, Yvonne, Yvonne, Tijn en Lizzy.

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *